Saturday, September 27, 2014

سیمون دوبووار و سفرش به تهران که هرگز انجام نشد


سیمون دوبووار و سفرش به تهران که هرگز انجام نشد

گوگل پلاس

کیت میلت در تاریخ 8 مارس 1979 (17 اسفند 1357)  در راهپیمایی زنان در تهران شرکت کرد. روز پنج شنبه 15 مارس در مصاحبه‌ای گفت که هنوز نامه ای رسمی مبنی بر اخراجش از کشور دریافت نکرده است. او در این باره گفت که «تنها چیزی که در مورد اخراجم از ایران میدانم از طریق آنچه در یکی از روزنامه ها به چاپ رسیده است و دوستم به من خبرش را داده، است.» او اظهار داشت که نمی داند چه کار کرده است و یا چرا دولت می خواهد او را اخراج کند. اخراج شد در نهایت.

سیمون دوبووار در تاریخ 19 مارس در جلسه ای در پاریس اعلام کرد که گروهی بیست نفره از زنان را هفته آینده اش به ایران خواهد فرستاد. دوبووار گفته بود که این گروه روز دوشنبه پاریس را به مقصد تهران ترک خواهند کرد و تنها 72 ساعت در تهران خواهند بود و به گردآوری اطلاعات از وضع زنان خواهند پرداخت. دوبووار که قرار بود در راس این هیئت به ایران سفر کند اعلام کرد که به دلیل مشکلات جسمی و سلامت به این سفر نمی رود. (دوبووار در آن زمان 71 سال داشته است و هفت سال بعد از آن از دنیا رفت) دوبووار در این جلسه گفت:

«ما کمیته بین المللی حقوق زنان CIDF را در پاسخ به درخواست تعداد زیادی از زنان ایرانی تشکیل دادیم. موقعیت و قیام آنها ما را به شدت تحت تاثیر قرار داده است... وظیفه ما به دست آوردن اطلاعات در مورد مبارزه زنان ایرانی، انتقال این اطلاعات، و حمایت از مبارزه آنهاست

 
روز 12 مارس 1979 آخرین راهپیمایی بزرگ فمینیستی در ایران برگزار شد. علت عمده ی تعطیلی راهپیمایی های گسترده، فشار گروه فداییان بود. گروه فداییان در آن زمان تاثیرگذارترین گروه در دانشگاه تهران بودند و بر این باور بود که اولویت را باید به جلوگیری از شکل گیری جنگ داخلی بین نیروهای انقلابی داد به خصوص در مواجهه با دخالت خارجی و توطئه سلطنت طلب ها.     

 سیمون دوبووار در سخنرانی ها و جلسات با چادر (اجباری؟) مخالفت کرده است نه حجاب (از کلمه حجاب استفاده نکرده است). استفاده دوبووار از چادر به جای حجاب جالب است، 
ممکن است افرادی که به دوبووار اطلاعات داده باشند به او گفته باشند قرار است چادر اجباری شود. (در این زمینه کسی شواهدی مبنی بر صحبت از اجباری شدن چادر دارد؟) همچنین هیات مورد نظر دوبووار توانستند به ایران سفر کنند یا خیر؟

پست آخر.

اوراق شعر ما را بگذار تا بسوزند لب های باز ما را بگذار تا بدوزند بگذار خون ببارد از روی سینه ما روزی شکفته گردد گلهای کينه ما