Saturday, September 27, 2014

علم و دین - مورد اخترشناسی در ایران

معرفی اخترشناسی مدرن به جامعه ایران با مقاومت های بسیاری از سوی علما مواجه شد. یکی از دلایل اصلی این امر این بود که تفسیر موجود از قرآن و کیهان شناسی اسلامی بر اساس نظریه بطلمویس بنا نهاده شده بود و پذیرش اخترشناسی مدرن این تفسیرها را ابطال میکرد، و از طرف دیگر پذیرش اخترشناسی مدرن به معنای تعطیلی شاخه های اختربینی (مانند طالع بینی) بود که در جامعه گسترش و مقبولیت زیادی داشت.

در سده نوزدهم میلادی، محمد کریم خان کرمانی، در نقد اخترشناسی مدرن گفته بوده است که تنها کسی که از علم چیزی نمی داند میتواند ادعا کند که زمین به دور خورشید می چرخد. و همچنین تنها نگرش کهن به هستی است که با قرآن و احادیث تعارضی ندارد بنابراین باید همان ها حفظ شوند

علما بر این باور بودند که معرفی اخترشناسی مدرن منجر به گسترش ماده گرایی و الحاد می شود. مدرسه دارالفنون در گسترش و نشر اخترشناسی جدید، تحت ریاست علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه، نقش پررنگی داشت.
 
در سال 1938 آخرین تلاش از سوی علما، با نوشتن کتابی، برای ابطال گردش زمین به دور خورشید و اخترشناسی جدید صورت گرفت. یعنی یازده سال پس از کنفرانس پنجم سلوی، همان کنفرانسی که اینشتین و نیلز بور و دیگر فیزیکدان ها با یکدیگر مناظره داشتند

کمتر از صد سال است که علما و فقها به اجماع اخترشناسی مدرن را در تعارض با اسلام نمی دانند، و آن را پذیرفته اند

منبع
Arjomand, K. (1997). The emergence of scientific modernity in Iran: controversies surrounding astrology and modern astronomy in the midnineteenth century. Iranian Studies, 30(1-2), 5-24.

پست آخر.

اوراق شعر ما را بگذار تا بسوزند لب های باز ما را بگذار تا بدوزند بگذار خون ببارد از روی سینه ما روزی شکفته گردد گلهای کينه ما